smutny wiersz o krzyżu

jestem jak ten krzyż
przyniesiona na rękach gówniarzy
stoję uparcie
wbita w ziemię w imię czegoś
czego nikt już nie kojarzy

nikt nie podchodzi zbyt blisko
to banalny znany kształt
jeden rzut oka
i wszyscy wiedzą wszystko

mówią stojąc odpowiednio daleko:
wiesz, może idź tam
tam za górą
wiesz, tam za rzeką
tam będziemy cię lubić
jesteś naprawdę spoko
ale tu nie pasujesz
wspomnimy cię dobrze
jak będziemy się nudzić

jestem jak ten krzyż
bronią mnie tylko szaleńcy